Jeżeli porcelana to wyłącznie taka

Mural z wierszem Barańczaka w Poznaniu

Jeżeli porcelana to wyłącznie taka
Której nie żal pod butem tragarza lub gąsienicą czołgu,
Jeżeli fotel, to niezbyt wygodny, tak aby
Nie było przykro podnieść się i odejść;
Jeżeli odzież, to tyle, ile można unieść w walizce,
Jeżeli książki, to te, które można unieść w pamięci,
Jeżeli plany, to takie, by można o nich zapomnieć
gdy nadejdzie czas następnej przeprowadzki
na inna ulicę, kontynent, etap dziejowy
lub świat

Kto ci powiedział, że wolno się przyzwyczajać?
Kto ci powiedział, że cokolwiek jest na zawsze?
Czy nikt ci nie powiedział, że nie będziesz nigdy
w świecie
czuł się jak u siebie w domu?

Stanisław Barańczak

fot. Daria Pertek (źródło: poznan.pl)

Powrót do słów

Chcę wrócić do pisania. Do poezji i prozy. I jasne, wszystko co napisałem 10 lat temu to chłam. Ale ta dekada zmieniła wiele, przede wszystkim mnie, gdyż stałem się solidnym krytykiem. Zdając sobie z tego sprawę jestem przekonany, że napiszę znacznie lepiej: dojrzalej, bardziej treściwie, delikatniej a zarazem ostrzej. Póki co o tym myślę – bardzo intensywnie.